Alentejo

Alentejo Çoban Köpeği orjinal adıyla Rafeiro do Alentejo Portekize ait sürü koruma köpeğidir ilk çıktığı yer Güney Portekiz’in Alentejo bölgesidir.

Alentejo Çoban Köpeği Özellikleri

Fiziksel Özellikleri

Rafeiro do Alentejo, Portekiz kökenli büyük, güçlü ve koruyucu bir köpek ırkıdır. Bu köpeklerin fiziksel özellikleri şu şekildedir:

Alentejo Çoban Köpeği

Boyut: Rafeiro do Alentejo büyük bir köpek ırkıdır. Yetişkin erkekler genellikle 66-74 cm (26-29 inç) omuz yüksekliğine sahip olurken, dişiler biraz daha küçük olabilir.

Ağırlık: Erkek Rafeiro do Alentejo’lar genellikle 40-50 kg (88-110 pound) arasında ağırlığa sahiptir. Dişiler ise 32-42 kg (70-93 pound) arasında ağırlığa sahiptir.

Vücut Yapısı: Rafeiro do Alentejo, büyük ve kaslı bir vücuda sahiptir. Göğüs geniş ve derindir. Sırtı düz ve güçlüdür. Bu köpeklerin kemik yapısı sağlamdır.

Kafa: Kafası büyük ve kare şeklindedir. Gözleri genellikle koyu renkte ve oval şekildedir. Kulakları üçgen biçiminde ve düşük asılıdır.

Burun: Burunları genellikle siyah renktedir.

Tüy: Rafeiro do Alentejo’nun tüy yapısı kısa, sıkı ve düz tüylerden oluşur. Renk genellikle sarı, kahverengi, gri veya lekelidir.

Kuyruk: Kuyrukları kalın ve hafif kıvrılmıştır. Kuyrukları doğal haliyle taşınır.

Karakter

Alentejo Çoban Köpeği Özellikle geceleri uyanık olan mükemmel,kendine güvenen bir bekçi köpeğidir. Yeni köpek sahibi olacaklar için uygun bir köpek değildir;ona liderlik yapabilecek bir sahibe ihtiyaç duyar.Sakin, kararlı ve cesur ama saldırgan değildir.Bağımsız, çok dikkatli ve kendinden emindir.

Alentejo Çoban Köpeği


Kendi ailesiyle sevecen ancak özellikle hava karardıktan sonra yabancılara karşı serttir. Bu köpek inatçı ve baskın olabilir. Rafeiro do Alentejo’yu eğitirken en iyi sonuçlar kararlı, tutarlı ve sevgi dolu bir yaklaşımla motivasyonel eğitim yöntemleriyle elde edilir.Eğitime olabildiğince erken başlamak çok önemlidir çünkü tamamen büyümüş bir köpek çok güçlü ve düzeltilemeyecek kadar büyük olabilir.Yetişkin köpeğin kendi fikirleri vardır ve sahibinin her arzusuna tamam demeyecektir.

Bu cins sert davranışlara karşı hassastır ve sevgi görmeyi ister.Yavruyken diğer hayvanlarla sosyalleştirilirlerse onlarla iyi geçinirler.Hala gençken onları sosyalleştirmek önemlidir.Bu köpekler oldukça yavaş olgunlaşır ve yaklaşık dört yaşında tam yetişkinliğe ulaşır.Sürü hayvanları korurlar ama gütme yapmazlar.Boyutlarına göre fazla yemek yemezler. Bir Rafeiro do Alentejo sahibi olurken kapsamlı erken sosyalleşme,itaat eğitimi ve tutarlı baskın liderlik çok önemlidir.

Oyuncu bir köpek değildir,enerjilerini gerçek iş olan sürü koruma için saklamak isterler.Oldukça asil karakteri ile yabancılara karşı sert ama çocuklara karşı uysaldır.Kuşkusuz saldırıdan çok savunmaya yönelik bir köpek olarak ün salmıştır.Apartman hayatı için tavsiye edilmez.İç mekanlarda mutsuz olur ve en azından büyük bir avluda yaşaması onun için uygundur.Bu cins yabancılara karşı çok şüphelidir ve bu nedenle güvenli, çitle çevrili bir bahçede tutmak gerekir.

Tarihi

Binlerce yıl önce geniş Tibet dağlık bölgelerindeki dev köpeklerden geldiği iddia edilmektedir.Bu güçlü ırkların genellikle batıya,Asya’ya doğru yavaşça göç ettikleri söylenir. Karadeniz’den Atlantik kıyılarına kadar Roma lejyonlarını takip ederek Balkanlar’ı geçtikleri düşünülüyor. Bu kadar geniş bir alanda ve yüzyıllar boyunca süren doğal seleksiyon sayesinde kendilerine has özellikler kazandılar bu sonunda onları bölgeden bölgeye farklılaştırdı.İber Yarımadası’nda geçimleri sığırların var olması bağlı sağlayan kabileler bu köpeklere büyük güçlü rakip kabilelerin sığır koruma köpeklerine önlem olarak baktılar.Rafeiro’nun kökeni, görünümü, karakteri ve işlevi ile ilgili olarak Anadolu Çoban Köpeği ile İspanyol Mastiff (mükemmel köpek) arasında olduğu söylenebilir.

Portekiz’de kuzey ve güney arasındaki coğrafi ve iklimsel farklılıklarla birlikte, kısa süre sonra sığırları daha iyi otlaklar arayışı için yıllık olarak yer değiştirme ihtiyacı doğdu.Sonuç olarak, yüzyıllar boyunca, güçlü mastiflerın eşlik ettiği dev sürüler Douro’nun kuzey bölgesi ile Alentejo hinterlandı arasında hüküm sürdü.Nüfus yerleşik hayata geçtikçe köpekler sonunda güneydeki çayırlarda kaldılar ve burada adapte oldular sadece sürüleri değil, özellikle zamanla büyük arazileri korumak için kullanılmaya başlandılar.

Ancak, 1940’ların sonunda iki seçkin sinolog (António Cabral ve Filipe Romeiras) tarafından gerçekleştirilen bir çalışma sayesinde ırkın resmi standardı oluşturulmuştu 60’larda ve 70’lerde bu türsayı olarak azaldı ve 80’lerin başlarında yok olma düzeyine geldiler.Bununla birlikte bu yüzyılın başında küçük ama kararlı bir yetiştirici grubunun gayreti sayesinde aşıldığını söyleyebiliriz.

Yazar Hakkında